Een boekvoorstelling, dat was ons excuus om onze zedige leden binnen te werken in Acanthus, oord der verderf langs een onbestemde steenweg in het West-Vlaamse Hulste. Reinold Vallinga stelde er zijn nieuwe roman voor, 'Acanthus', een ode aan de parenclub met dezelfde naam, 'een sprookje voor volwassenen', in zijn eigen woorden. 'Voor gelukkige koppels of zij die het willen worden', of hoe het bezoek aan een parenclub een ingeslapen huwelijk nieuw leven kan inblazen. Geen nood aan een relatietherapeut sneert de man: dit is de perfecte oppepplek voor wat op sterven na dood is. Of we dit moeten geloven, weten we niet meteen. We hebben het boek nog niet kunnen consumeren, maar konden wel dit mekka voor swingers grondig inspecteren.Acanthus zou de grootste (56.000 leden) en meest exclusieve parenclub van de Benelux zijn. Aan de poort worden we opgewacht door een kloeke vent met zwarte mantel en combats. Geen geintjes hier. Ook aan de kassa zitten dezelfde zwartgeklede stuurse figuren. Tot daar het vleugje onwereldsheid want binnen is het alledaagsheid troef: jonge haantjes met gelcoiffure en geruite hemdjes, een handvol Chinezen/Thai/Koreanen (?), overjarige opgedirkte dames met schaarse kledij, breedgeschouderde mannetjesputters met ampel kettingen rond de hals, hier en daar een eerder schuchter koppel dat aarzelend tussen de ruimtes heen en weer schuifelt.
Hét uniform van Acanthus voor de vrouw is zonder enige twijfel: geblondeerde lokken, overknees, netkousen, jurkje dat net wel - net niet over de poep krult. Onveranderlijk strak en slank: mollige dijen zijn hier ver te zoeken. Op het eerste gezicht bevinden we ons in een doordeweekse discotheek. Deejay achter de draaitafel, forse beats, cocktails en champagne die vlot over de toonbank gaan. Groepjes vrienden die overal ongedwongen staan te praten. Niets aan de hand.
Een feestje op zaterdagavond, niets bijzonders. Daarna wordt het gekker: we worden uitgenodigd tot een buffet en wanen ons even op een huwelijksfeest. Warme en koude gerechten à volonté, kaas, taart en ijsjes toe. Geen culinaire hoogstandjes, gewone Vlaamse kost. We vragen ons af waar de exclusiviteit zich hier schuilhoudt, want het ijs is niet eens te scheppen. Wegens beenhard.We vullen een bescheiden bordje en vlijen ons neer in de loungeruimte om van daaruit de passanten te taxeren. De loungeruimte (veel wit, namaakleder) is nieuw maar vloekt met de rest van het etablissement dat veeleer een fermettestijl heeft. De overgang tussen de twee stijlen wordt verzacht met een slordig opgehangen rood fluwelen baldakijn. Waarom, vragen we ons af, zijn dergelijke gelegenheden altijd gespeend van smaak en stijl, zelfs als men zich exclusief durft te noemen? De eerste die een smaakvolle seksclub weet te openen, krijgt van mij een pluim.
Tot hier het slechte nieuws, want het moet gezegd: in Acanthus voel je je meteen op je gemak. Een ongedwongen sfeer, sympathiek volk, geen stiekem gegluur. Opvallend is hier ook het vrijpostige gedrag van de vrouwen: als u ooit dacht dat een vrouw slechts een voorbeeldige Eva was, een kuise moeder en huisvrouw, dan leer je hier wel anders. Liliths op drift. Op zoek naar hun wekelijkse of maandelijkse shot ongebreideldheid. Er hangt echter niets dwingends in de lucht: hier ben je wie je wilt (een verschijnt o.a. een uit de kluiten gewassen drag queen op het toneel) en doe je wat je wilt. Geen geforceer. Kleren aan of kleren uit, dat maak je zelf uit. Althans als het geen vrijdag is, want dan moet iedereen zonder uitzondering om elf uur in lingerie. Beneden heb je twee discotheekruimtes, een bar, een loungeruimte met aansluitend jacuzzi en sauna. Boven vind je de themakamers waar je tot de kern van de zaak kunt komen. Als we voor elf uur al de trap willen opstijgen, worden we op de vingers getikt. Alles is hier goed geregeld. Goede regels maken goede seksclubs.
We vangen nog een aantal gesprekken op, waaronder: "Ze stonden daar allemaal met een slappe. Mijn ventje, 48, was de enige die hem nog rechtkreeg. En zonder pillen hé!" (het gesnoef van een Cindy Lauper-lookalike) en worden - helaas - niet opgewonden van dit soort banaliteiten. Acanthus lijkt ons vooral een plek voor een portie flink rammen, HSP's of liefhebbers van verfijnde erotiek komen hier niet aan hun trekken. Hier krijgt de verbeelding, de versluiering geen kans. Hier is het rechttoe rechtaan, een potje neuken en dat is dat. De supermarktversie van iets wat voor sommigen vooral verheven en geraffineerd zou moeten zijn. Laagdrempelig, dat wel, en dat is wellicht waarom zoveel mensen hun weg vinden naar de liederlijkheden in deze club. Tot spijt van wie niet berijdt.Of we zelf even van de partouzes proefden? Dat laten we aan uw verbeelding over. Zo hebt u ook nog wat.
Bekijk hier een filmpje over Acanthus
0 comments:
Post a Comment